To jest taki truizm - mysleć pozytywnie, w chwili, kiedy wydaje się, że świat wali się na głowę, ale ogromnie dużo od tego zależy. Od tego, czy się wierzy w wyleczenie, czy się nie poddaje. Rak gardła jest poważnym schorzeniem, ale wczesne wykrycie i leczenie mogą znacząco poprawić rokowania dla pacjenta. Dlatego tak ważne jest, aby regularnie obserwować swój organizm i reagować na wszelkie niepokojące objawy. Jeśli zauważysz którykolwiek z wymienionych objawów, niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem. Rak nerki to najczęściej występujący nowotwór złośliwy nerek. Co roku w Polsce rozpoznawanych jest około 5 tysięcy nowych przypadków raka nerki. Rak nerki może rozwijać się zupełnie bezobjawowo. Według badań naukowych, ponad połowa przypadków raka nerki jest wykrywana przypadkowo podczas wykonywania badań obrazowych jamy Nie jest to groźna zmiana, jednak trzeba udać się do lekarza, aby go usunąć. W środku znajduje się żółta wydzielina, która przy próbach samodzielnego usunięcia guza może wypłynąć i doprowadzić do zakażenia. Powiększony węzeł chłonny – jego powiększenie może być spowodowane zwykłą infekcją, katarem czy zapaleniem Nowotwory złośliwe gardła – mięsaki i nabłoniaki limfatyczne, raki – występują częściej niż nowotwory niezłośliwe, ale wśród wszystkich nowotworów złośliwych Prawie milion mieszkańców Polski żyje z diagnozą: choroba nowotworowa. Liczba nowych zachorowań - niestety - wzrasta z roku na rok. jelaskan hambatan dan tantangan dalam penegakan ham di indonesia. Nowotwory tarczycy występują stosunkowo rzadko, stanowią zaledwie 1 proc. wszystkich nowotworów złośliwych. Dzielą się na kilka typów, które charakteryzują się różnym tempem wzrostu, różnym stopniem złośliwości i co za tym idzie, także różnym rokowaniem. Lepiej rokuje rak brodawkowaty i pęcherzykowy, gorzej rdzeniasty, a najbardziej złośliwy jest rak anaplastyczny. Rokowanie w raku tarczycy zależy od typu raka gruczołu tarczycowego oraz zaawansowania choroby nowotworowej. Raki tarczycy są guzami stosunkowo rzadkimi. Większość zmian lokalizowanych w obrębie tarczycy okazuje się zmianami niezłośliwymi, jedynie kilka procent guzków ma charakter tarczycy wywodzi się najczęściej z komórek pęcherzykowych tarczycy. Rzadziej występuje rak rdzeniasty, który wywodzi się z komórek C wytwarzających rokowanie w raku tarczycy jest dobre. Świadczy o tym fakt, że pomimo obserwowanego w ostatnich latach wzrostu zachorowalności na raka tarczycy, liczba zgonów z powodu tej choroby utrzymuje się na stałym, stosunkowo niskim poziomie. Jakie jest rokowanie w raku tarczycy?Rokowanie należy w dużej mierze od zaawansowania choroby nowotworowej i czasu, jaki upłynął od diagnozy do wdrożenia odpowiedniego leczenia. Podstawowym kryterium jest również rozpoznanie typu raka, ponieważ niektóre raki tarczycy mają łagodniejszy przebieg, inne są bardziej zjadliwe. Również w przypadku stwierdzenia przerzutów do licznych, dużych i odległych węzłów chłonnych, rokowania są nieprzychylne. Istotnym czynnikiem, który również wpływa na rokowania, jest stopień wrażliwości guza na radioterapię. Jeśli guz jest podatny na podaż radiopromiennego jodu, szanse na wyzdrowienie pacjenta znacznie BRODAWKOWATY TARCZYCY: to rak tarczycy występujący najczęściej, rośnie wolno, a ewentualne przerzuty występują w węzłach chłonnych, rzadziej w płucach. Rokowanie w przypadku raka brodawkowatego tarczycy jest dobre. RAK PĘCHERZYKOWY TARCZYCY: podobnie jak rak brodawkowaty, rozrasta się wolno. Przerzuty występują rzadko i lokalizują się w węzłach chłonnych, a odległe w płucach i kościach. Rokowanie przy wczesnym rozpoznaniu jest dość raki tarczycy (brodawkowaty, pęcherzykowy), po odpowiednim leczeniu (operacyjnym i uzupełniającym leczeniu jodem promieniotwórczym), rokują bardzo dobrze. Szacuje się, że 10-letnie przeżycie w raku brodawkowatym wynosi ponad 90 proc., a w raku pęcherzykowym od 85 do 90% proc. W przypadku chorych z nowotworem o niskim stopniu zaawansowania (małe zmiany ograniczone do tarczycy) możliwe jest całkowite RDZENIASTY TARCZYCY: powstaje ze szczególnych komórek znajdujących się w tarczycy – komórek C. Jest dziedziczny nawet w 1/4 przypadków. Przerzuty odległe są najczęściej do wątroby, kości i płuc. Rokowanie w przypadku raka rdzeniastego jest niepewne — w przypadku, gdy rak jest właściwie leczony, dziesięcioletnie przeżycie wynosi od 80 do 90 proc. Natomiast brak właściwego leczenia powoduje niekorzystny przebieg choroby z rozsiewem i zgonem zwykle w ciągu kilku lat od rozpoznania ANAPLASTYCZNY TARCZYCY: charakteryzuje się bardzo szybkim rozrostem, jest wyjątkowo złośliwy i bardzo groźny. Przerzuty w przypadku raka anaplastycznego pojawiają się wcześnie, komórki rakowe rozprzestrzeniają się drogą krwi oraz układu chłonnego. Rokowania są niestety niekorzystne, od pojawienia się pierwszych objawów do zgonu, niezależnie od podjętego leczenia, mija zwykle nie więcej niż 6 do 12 rak tarczycy jest uleczalny?Wczesne wykrycie raka tarczycy i prowadzenie odpowiedniego leczenia w wielu przypadkach prowadzi do pełnego wyleczenia lub uzyskania remisji choroby. Wyjątkiem jest rak anaplastyczny, który źle rokuje. Warto jednak wiedzieć, że nawet wyleczony rak tarczycy, pozostawia nieodwracalne zmiany w organizmie. Całkowite usunięcie tarczycy, co jest podstawą leczenia raka, powoduje, że organizm przestaje sam produkować hormony tarczycy, które do tej pory stymulowały pracę całego ciała. Aby uniknąć poważnych konsekwencji, pacjent musi do końca życia przyjmować hormony tarczycy w odpowiednich dawkach. Brak tarczycy prowadzi do objawów niedoczynności tarczycy. Pacjenci po leczeniu mogą zatem mieć problemy ze snem, obniżone ciśnienie krwi, depresję, osłabioną pamięć, poczucie zmęczenia, anemię, zaburzenia metabolizmu i wiele innych objawów, przy czym wiele z nich można złagodzić, przyjmując hormony tarczycy w formie tabletek. Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem. Rak krtani czy jamy ustnej jest wyleczalny, o ile zostanie szybko wykryty. Nie lekceważ długo trwającej chrypki czy drobnych ranek na Czuba przyznaje, że był palaczem długie lata. Rzucał nałóg kilkakrotnie i wracał do niego. Dwa miesiące temu odstawił papierosy na dobre. Poszło mu łatwo, bo solidnie się przestraszył. Czym? – Splunąłem i zobaczyłem w ślinie krew. Nie czekałem. Od razu poszedłem do lekarza rodzinnego. Dostałem skierowanie do pulmonologa i laryngologa – opowiada pacjent Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego. – Płuca mam zadymione, ale to nie tam jest problem. Laryngolog skierował mnie na endoskopię i po niej trafiłem tutaj do Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego. U pana Jana wykryto drobne zmiany w krtani. – Bardzo dobrze, że pan nie czekał, tylko od razu zareagował i zgłosił się do lekarza – mówi prof. Tomasz Kręcicki, kierownik Kliniki Otolaryngologii, Chirurgii Głowy i Szyi USK i dodaje: – Nowotwory głowy i szyi są chorobami, które się leczy, a rak krtani wcześnie wykryty jest wyleczalny w 96 procentach, a w wyniku leczenia komfort życia pacjenta się nie pogarsza. Niestety, wciąż wielu pacjentów, około 60 procent zgłasza się z mocno zaawansowaną do zachęcania ludzi do badań pod kątem nowotworów jest trwający właśnie Czwarty Europejski Tydzień Profilaktyki Nowotworów Głowy i Szyi. Zbyt późne zgłaszanie się do lekarza z już zaawansowanym rakiem krtani czy jamy ustnej to nie jest tylko problem polski. Dlaczego? Prof. Hanna Gerber, która kieruje Kliniką Chirurgii Szczękowo-twarzowej w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym we Wrocławiu przy ul. Borowskiej tłumaczy, że zarówno w Polsce, jak i w Europie pacjenci nie rozpoznają przednowotworowych objawów. Na co zatem powinniśmy zwracać uwagę? – Na zmiany koloru błony śluzowej, białe lub czerwone nieścieralne plamy w obrębie jamy ustnej, bolące i niegojące się owrzodzenia i guzki, trudności z żuciem i połykaniem pokarmów lub mówieniem powinny być sygnałem alarmowym – mówi prof. Kręcicki, olotaryngolog dodaje, że objawami raka krtani mogą być także zatkanie jednego ucha czy trudności w oddychaniu przez nos. Lekarze dodają też, że nie wolno lekceważyć chrypki, zwłaszcza gdy jest się palaczem i gry chrypka utrzymuje się dłużej niż trzy tygodnie. Rak krtani to choroba, na którą znacznie częściej chorują mężczyźni. Najbardziej narażeni są nałogowi palacze i osoby nadużywające alkoholu. Ryzyko zachorowania na raka rośnie z wiekiem, jednak w ostatnich latach pojawiła się nowa grupa chorych, głównie ludzi młodych. – Nowym czynnikiem raka głowy i szyi jest wirus HPV (brodawczaka ludzkiego), który przenosi się na drodze seksualnej – tłumaczy otolaryngolog dr hab. Tomasz Zatoński. – Rak spowodowany wirusem HPV atakuje krtań, gardło, nos i dotyka ludzi młodych, aktywnych, żyjących szybko i mających wielu partnerów seksualnych. Dr Zatoński przyznaje, że o tym aspekcie zaczęło być głośno, gdy o swojej chorobie opowiedzieli aktor Michael Douglas i Bruce Dickinson, wokalista Iron Maiden, którzy otwarcie mówili, że zarazili się wirusem HPV przez seks oralny. Co to jest rak gardła? Rak gardła powstaje na skutek niekontrolowanego przez organizm wzrostu nieprawidłowych komórek w obrębie jednej z trzech części anatomicznych gardła: nosogardła, gardła środkowego lub gardła dolnego. Jakie czynniki sprzyjają zachorowaniu na raka gardła? Do głównych czynników ryzyka zachorowania na raka gardła należą: picie alkoholu i palenie papierosów (zwłaszcza stosowanie obu tych używek jednocześnie), żucie tytoniu lub ziaren betelu, zakażenie ludzkim wirusem brodawczaka (human papilloma virus - HPV). Ponadto większą liczbę zachorowań stwierdza się w grupie osób po 65. roku życia, mężczyzn, osób rasy czarnej oraz narażonych na kontakt z niklem, azbestem i oparami kwasu siarkowego. Jakie są objawy nowotworów gardła? Objawami nowotworu gardła mogą być: zmiana brzmienia głosu, uczucie zatkania nosa, uporczywe krwawienia z nosa, trudności w oddychaniu przez nos, zatykanie się jednego ucha, zwłaszcza przy połykaniu, chrypka, trudności w połykaniu, uczucie przeszkody w obrębie gardła, uporczywy ból gardła, ból ucha, wyczuwalne zgrubienie w obrębie szyi, kaszel, problemy z oddychaniem, niewyjaśniona utrata masy ciała. Jak się rozpoznaje raka gardła? Pierwszym elementem badania w przypadku podejrzenia raka gardła jest zebranie dokładnego wywiadu. Lekarz zapyta o przebieg dolegliwości, choroby towarzyszące, przyjmowane leki oraz palenie papierosów, spożycie alkoholu i inne używki (np. popularne w niektórych rejonach Azji żucie betelu). Następnym krokiem jest ogólne badanie lekarskie, a następnie badanie laryngologiczne, obejmujące jamę ustną, nosową, krtań i wszystkie piętra gardła. Badanie to, będące elementem pełnej oceny larynogologicznej, wykonuje się za pomocą specjalnych lusterek oraz innych narzędzi wspomagających. Jeśli podczas badania uda się znaleźć miejsce, które może być ogniskiem choroby, lekarz pobiera wycinek błony śluzowej z tego miejsca. Uzyskany w ten sposób fragment tkanki zostanie zbadany pod mikroskopem. Badanie mikroskopowe pozwoli stwierdzić, czy zauważona zmiana jest nowotworem, czy nie, oraz czy jest to nowotwór złośliwy. Lekarz patolog oceniający tkankę pod mikroskopem może także określić, jakiego typu jest to nowotwór. Uzyskanie odpowiedniego materiału do badania mikroskopowego czasem wymaga innych działań, a decyzja o wyborze konkretnej metody zależy od rozmiarów i umiejscowienia podejrzanego ogniska. Niekiedy trzeba przeprowadzić biopsję chirurgiczną, czyli wyciąć fragment lub całą tkankę podejrzaną o rozrost nowotworowy, lub wykonać biopsję aspiracyjną cienkoigłową (pobrać komórki z ogniska choroby za pomocą odpowiedniej igły i strzykawki) czy też biopsję laryngoskopową (za pomocą elastycznego endoskopu wprowadzanego zazwyczaj przez nos do gardła). W przypadku stwierdzenia podejrzanych, powiększonych węzłów chłonnych okolic szyi i nad obojczykami, lekarz zazwyczaj zleca wykonanie biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej (BAC) tych węzłów. Kolejnym ważnym elementem diagnostyki i oceny zaawansowania raka gardła są badania obrazowe. Można w tym celu wykonać badanie techniką: tomografii komputerowej, pozytonowej tomografii emisyjnej (PET), rezonansu magnetycznego lub RTG. Wspomniane wcześniej badanie endoskopowe (laryngoskopia), oprócz możliwości uzyskania materiału do badania mikroskopowego, pozwala także na ocenę zaawansowania choroby za pomocą bezpośredniego oglądania zmian nowotworowych w gardle. Jak się leczy raka gardła? Do głównych technik stosowanych w leczeniu raka gardła należą leczenie chirurgiczne, radioterapia i chemioterapia. W zależności od rodzaju, umiejscowienia oraz zaawansowania nowotworu, odpowiednie leczenie może objemować jedną z nich lub kombinację kilku metod. Chirurgia Rola leczenia operacyjnego jest w głównej mierze uzależniona od umiejscowienia zmian nowotworowych. W zależności od lokalizacji oraz rozmiarów guza, stosuje się różne zabiegi operacyjne. Często leczenie chirurgiczne łączy się z napromienianiem wykonywanym przed lub po operacji. W przypadku małych, ograniczonych zmian, możliwe jest zastosowanie chirurgii minimalnie inwazyjnej, czyli endoskopowej lub laserowej. Dzięki takim zabiegom udaje się w dużej mierze zachować funkcje fizjologiczne gardła oraz uniknąć wytworzenia rozległej, okaleczającej blizny. Niestety, w razie zmian bardziej zaawansowanych zwiększa się także rozległość zabiegu chirurgicznego. Czasem konieczne jest wycięcie części gardła wraz z częścią krtani oraz strunami głosowymi, co może powodować częściową lub zupełną utratę zdolności mówienia, przy zachowaniu zdolności połykania. W niektórych przypadkach elementem i następstwem leczenia operacyjnego jest wytworzenie tracheostomii, czyli sztucznego otworu na szyi, prowadzącego bezpośrednio do tchawicy, aby umożliwić pacjentowi oddychanie po zabiegu. Zazwyczaj tracheostomia z powodu raka gardła jest wytwarzana na stałe. U chorych, u których doszło do powstania przerzutów raka gardła w węzłach chłonnych szyi, może być koniecze usunięcie wszystkich węzłów chłonnych szyi. Radioterapia Leczenie napromienianiem, czyli radioterapia, polega na zastosowaniu promieniowania o dużej energii, w celu zniszczenia komórek nowotworowych. Ponieważ sąsiadujące z nowotworem zdrowe komórki ulegają zniszczeniu podczas napromieniania w równym stopniu jak komórki nowotworowe, stosuje się szereg metod mających ograniczyć niekorzystne działanie radioterapii. W przypadku napromieniania gardła jednym z elementów planowania leczenia jest wykonanie specjalnej maski, mającej utrzymywać głowę chorego w odpowiedniej pozycji podczas napromieniania, tak, aby zminimalizować działania niepożądane w okolicznych tkankach. W niektórych mało zaawansowanych przypadkach raka gardła, możliwe jest wyleczenie choroby przy użyciu wyłącznie radioterapii. Radioterapia jest nieodłącznym elementem leczenia raka gardła. W przypadku nowotworu nosowej części gardła jest to podstawowy sposób leczenia, natomiast gdy ma on lokalizację krtaniową, stosuje się ją zazwyczaj jako uzupełnienie leczenia chirurgicznego, przed lub po operacji. Chemioterapia Dodatkowym leczeniem, uzupełniającym możliwości chirurgii i napromieniania, jest chemioterapia. Pomaga ona w zniszczeniu tkanek raka gardła zwłaszcza u chorych na bardziej zaawansowany nowotwór. Terapia celowana W przypadku niektórych rodzajów nowotworów gardła można zastosować specjalny rodzaj leczenia, określany jako leczenie celowane. Polega ono na stosowaniu preparatów uszkadzających jedynie komórki nowotworu. Wiele takich leków jest obecnie poddawanych badaniom klinicznym. Czy można uniknąć zachorowania na raka gardła? Istnieje szereg zachowań, które mogą zmniejszyć ryzyko zachorowania na nowotwór złośliwy gardła. Należą do nich: zaprzestanie używania tytoniu w jakiejkolwiek postaci, ograniczenie spożycia alkoholu, unikanie betelu, ograniczenie ekspozycji na czynniki chemiczne, takie jak nikiel, azbest, kwas siarkowy, unikanie zachowań zwiększających ryzyko zakażenia jamy ustnej HPV (seks oralny). Rak gardła to choroba, której leczenie wymaga współpracy laryngologa i onkologa. Dopiero po badaniu przedmiotowym i zinterpretowaniu wyników badań histopatologicznych, lekarz może podjąć decyzję o dalszym postępowaniu. Sprawdź, jakie badania przeprowadza się w celu zdiagnozowania raka gardła, jak wygląda leczenie tego typu nowotworu i którzy pacjenci rokują najlepiej. Rak gardła to choroba, której leczenie wymaga współpracy laryngologa i onkologa Leczenie raka gardła obejmuje farmakoterapię, radioterapię, chemioterapię, a także zabiegi operacyjne, które polegają na wycięciu części, a nawet całości gardła wraz z guzem nowotworowym. W skrajnych przypadkach możliwe jest jedynie leczenie paliatywne. Decyzję, która metoda leczenia jest najlepsza dla pacjenta, podejmuje lekarz po analizie wyników badań. Rak gardła - diagnostyka W przypadku podejrzenia raka gardła lekarz w pierwszej kolejności wykonuje badanie endoskopowe. Inną metodą badania może być laryngoskopia, czyli dokładne badanie całego aparatu głosowego. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, lekarz pobiera wycinki tkanki nowotworowej do biopsji. Ostateczne rozpoznanie stawia się bowiem w oparciu o badanie histopatologiczne. Pomocne są także badania obrazowe, takie jak RTG, tomografia komputerowa (CT), rezonans magnetyczny (MRI) oraz pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa (PET). Rak gardła - rokowania Najlepsze rokowania mają pacjenci, u których rozpoznano chorobę we wczesnym stadium rozwoju. Wczesne postaci choroby dają 90% przeżycie 5 lat od momentu rozpoznania. Jednak chorych bardzo rzadko niepokoją pierwsze objawy raka gardła, ponieważ są podobne do zwykłej infekcji układu oddechowego. Dlatego najczęściej chorobę diagnozuje się w zaawansowanym stadium. Wówczas najlepiej rokują pacjenci z rakiem części ustnej gardła. W ciągu 5 lat od rozpoznania choroby przeżywa ok. 70 proc. chorych. W przypadku nowotworu jamy nosowo-gardłowej rokowania nie są korzystne. Jak pokazuje doświadczenie lekarzy, większość osób, u których zdiagnozowano ten typ raka gardła, umiera w ciągu 5 lat od rozpoznania choroby. Jednak do najgorzej rokujących nowotworów nie tylko gardła, lecz także głowy i szyi, należy rak krtaniowej części gardła. Jak wynika z badań, w ciągu 5 lat od momentu rozpoznania, przeżywa jedynie co piąty pacjent. Rak gardła - leczenie Możliwości leczenia zależą od wielu czynników, takich jak stadium zaawansowania choroby, położenie guza, wieku chorego i innych chorób, z którymi się zmaga. Farmakoterapia W przypadku zdiagnozowania raka gardła najczęściej stosuje się Cetuksymab (Erbitux), który hamuje rozrost komórek nowotworowych. Zwykle jest on kojarzony z radioterapią (w zaawansowanym stadium choroby) i chemioterapią (w chorobie nawracającej i/lub z przerzutami). Radioterapia We wczesnym stadium choroby pomocna może być radioterapia. W zaawansowanym stadium choroby radioterapia może być połączona z chemioterapią i leczeniem chirurgicznym. Mikrolaryngoskopia Zmiany nowotworowe, które są ograniczone do powierzchni gardła lub strun głosowych, mogą być usunięte podczas operacji endoskopowej, przy pomocy konwencjonalnych narzędzi mikrochirurgicznych (kleszczyki) lub przy pomocy promienia lasera CO2. Laryngektomia W przypadku mniejszych guzów umiejscowionych w dolnej części gardła, lekarz może zastosować laryngektomię - zabieg polegający na częściowym lub całkowitym wycięciu krtani. Po zabiegu większość pacjentów zachowuje zdolność mówienia i oddychania. W skrajnych przypadkach konieczne jest usunięcie całej krtani. Wtedy tchawica zostaje połączona z otworem w gardle, aby umożliwić pacjentowi oddychanie. Tylko u nielicznych pacjentów konieczne jest usunięcie części lub całości gardła (pharyngectomy). Chirurgiczne usunięcie całego gardła zazwyczaj obejmuje usunięcie strun głosowych. Podczas operacji lekarz przebudowuje lub odtwarza gardło w celu ułatwienia przełykania.

czy rak gardła jest wyleczalny