Cywilizacje starożytne stanowiły zwykle przestrzeń, w której społeczeństwa kształtowały i rozwijały swe kultury. Przejawiało się to między innymi w wytworach kultury materialnej (literaturze, architekturze, ikonografii). Bogactwo kultury materialnej jak również niematerialnej stanowiła starożytna Grecja. Strona 13 Lengauer Włodzimierz - StaroŜytna Grecja okresu archaicznego i klasycznego Dotyczy to przede wszystkim sposobu funkcjonowania literatury, reprezentowanej w VIII w. przez poezję epicką. Trzeba tu powiedzieć, Ŝe tylko taka jest nam z najwcześnicjszego okresu znana (Homer), ale nie ulega wątpliwości, Ŝe juŜ wtedy występowaty Okres panowania starożytnego Rzymu. Panairjdde / Flickr. Okres panowania trwał od 753 do 509 p.n.e. i był czasem panowania nad Rzymem (począwszy od Romulusa ). To starożytna era, pogrążona w legendach, których tylko fragmenty są uważane za rzeczywiste. Ci królewscy władcy nie byli jak despoci Europy czy Wschodu. Amerykański historyk. Wykładowca akademicki specjalizujący się w w dziedzinie historii świata grecko-rzymskiego. Autor m.in. takich książek jak Starożytna Grecja. Od prehistorii do czasów hellenistycznych oraz Starożytny Rzym. Od Romulusa do Justyniana. Traktowanie kobiet. - Starożytna Grecja to - przynajmniej pod względem politycznym i społecznym – nazywana jest epoką samych mężczyzn. - Złączenie definicji obywatela z byciem mężczyzną całkowicie izolowało kobiety od życia publicznego. - Głównym zadaniem kobiet w starożytnej Grecji było rodzenie i wychowywanie dzieci. jelaskan hambatan dan tantangan dalam penegakan ham di indonesia. 1) Jaką nazwą starożytni Grecy określali swój kraj? 2) Jak Grecy nazywali swoje miasta - państwa? 3) Jak nazywało się wzgórze, na którym Grecy budowali świątynie i zbierali się na zgromadzeniach? 4) Jak nazywał się centralny plac w greckim mieście, na którym przemawiano i podejmowano decyzje? 5) Jak nazywał się autor "Iliady" i "Odysei"? 6) Dokąd Grecy udawali się po radę przed podjęciem ważnych decyzji? 7) Jak nazywał się proces zasiedlania przez Greków wybrzeży Morza Czarnego i Śródziemnego? 8) Na jakie trzy grupy społeczne było podzielone społeczeństwo Sparty? 9) Kim byli Heloci? 10) Na czele której greckiej polis stało dwóch królów? 11) Na czym polegało spartańskie wychowanie? 12) Jak nazywał się liniowy szyk, w którym walczyła grecka piechota? 13) Jak nazywał się grecki żołnierz walczący w piechocie? 14) Kto mógł być pełnoprawnym obywatelem Aten? 15) W jakiej polis działała Rada 500? 16) Jaki urząd sprawował w Atenach Perykles? 17) Wymień dwie cechy greckich bogów. 18) Na czym polegał sąd skorupkowy? 19) Gdzie odbywały się najsłynniejsze igrzyska starożytności? 20) Na czym polegał arianizm w starożytności? 21) Gdzie odbyła się pierwsza wielka bitwa wojen grecko - perskich, w 490 r. 22) Która bitwa wojen grecko - perskich przeszła do legendy, jako symbol odwagi, poświęcenia i patriotyzmu? 23) Jak miał na imię król perski, który dowodził wielką wyprawą wojsk perskich przeciwko Grecji? 24) Która bitwa morska zdecydowała o niepowodzeniu inwazji Persów na Grecję? 25) Które polis toczyły między sobą wojnę peloponeską? 26) Czyim zwycięstwem zakończyła się wojna peloponeska? 27) Z jakiego państwa wywodził się Aleksander Wielki? 28) Czym Aleksander Wielki zasłużył sobie na swój przydomek? 29) Jak nazywamy okres w historii Grecji, który nastąpił w wyniku podbojów Aleksandra Wielkiego? 30) Jakie imiona nosili bliźniacy, którzy wg legendy, brali udział w założeniu starożytnego Rzymu? 31) Jakie trzy formy ustrojowe istniały kolejno w starożytnym Rzymie? 32) Pod wpływami jakiego ludu pozostawał starożytny Rzym w początkach swojego istnienia? 33) Jak nazywał się najwyższy urząd w Republice Rzymskiej? 34) Który urzędnik w starożytnym Rzymie miał występować w obronie najbiedniejszych (plebejuszy) i cieszył się przywilejem nietykalności? 35) Jak nazywała się podstawowa jednostka rzymskiej armii? 36) Z jakim państwem Rzym toczył wojny punickie? 37) W jakiej bitwie kartagiński wódz Hannibal zadał upokarzającą klęskę dwukrotnie liczniejszym siłom rzymskim? 38) Czym zakończyły się wojny punickie? 39) W jakiej krainie urodził się i działał Jezus z Nazaretu? 40) Kim był Spartakus? 41) Kto obalił ustrój republikański w Rzymie? 42) W jakich okolicznościach padło powiedzenie "kości zostały rzucone"? 43) Co wydarzyło się w idy marcowe 44 r. 44) Jak miała na imię ostatnia samodzielna władczyni Egiptu? 45) Kto stoczył między sobą ostateczną walkę o władzę w Rzymie po śmierci Cezara i pokonaniu spiskowców?? 46) Który region oparł się rzymskiej ekspansji: Brytania, Galia, Germania, czy Egipt? 47) Jak nazywał się model sprawowania władzy w Cesarstwie Rzymskim wprowadzony przez Oktawiana Augusta? 48) Jak nazywamy okres wewnętrznego spokoju i dobrobytu w Cesarstwie Rzymskim pomiędzy I a III wiekiem 49) Które z objawów kryzysu III wieku w Cesarstwie są właściwe: najazdy barbarzyńców, kryzys miast, zubożenie ludności, trwały rozpad cesarstwa? 50) Jak nazywał się model sprawowania władzy cesarskiej wprowadzony przez Dioklecjana? 51) Co wprowadzał edykt mediolański, wydany przez cesarza Konstantyna Wielkiego w 313 r.? 52) Czyj najazd wywołał wielką wędrówkę ludów? 53) Jakie plemię barbarzyńskie zadało klęskę armii rzymskiej w bitwie pod Adrianopolem w roku 378? 54) Jaką ważną i nieodwracalną decyzję podjął cesarz Teodozjusz na wypadek swojej śmierci? 55) Na czym polegała różnica kulturowa pomiędzy cesarstwem zachodniorzymskim i wschodniorzymskim? 56) Jakie barbarzyńskie plemię zdobyło Rzym w 410 r.? 57) Gdzie Konstantyn Wielki ustanowił nową stolicę cesarstwa? 58) Jak miał na imię ostatni cesarz zachodniorzymski odsunięty od władzy przez germańskiego wodza Odoakra? 59) Jakie historyczne znaczenie ma data upadku cesarstwa zachodniorzymskiego? 60) Dlaczego w III wieku nasiliły się w Rzymie prześladowania chrześcijan? Ranking Odkryj karty jest szablonem otwartym. Nie generuje wyników na tablicy. Wymagane logowanie Opcje Zmień szablon Materiały interaktywne Więcej formatów pojawi się w czasie gry w ćwiczenie. » Książki » Historia » Historia starożytna » Starożytna Grecja Wszystkie Historia starożytna Książki (1)Literatura (1)Powieści (1) Filtruj × Tytuł: O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu wyd. 2022 × Wyczyść wszystko × Niestety nie znaleźliśmy produktów, których szukasz. Spróbuj ponowić wyszukiwanie. × Zobacz nasze rekomendacje: Na każdym rogu ta sama truskawka. Teksty reporterskie z lat 1946−1950. Wybór. 1946-1950 Białoszewski Miron Wydawca: Dowody na istnienie Język: polski Format: Oprawa: Zintegrowana Format książki: Miękka oprawa Tytuł: Na każdym rogu ta sama truskawka. Teksty reporterskie z lat 1946−1950. Wybór Trzęsienie ziemi jest dla Włochów kataklizmem znacznie częstszym i bardziej złowrogim niż dla Polaków powódź. Trzęsienia, które nawiedziły w drugiej połowie zeszłego roku Umbrię, Marche i, w mniejszym stopniu, Toskanię i Lacjum, dotknęły samego serca Włoch i Europy. Do rangi symbolu urósł widok ... Czarodzicielstwo. TOM 12 Pratchett Terry Wydawca: Prószyński Media Język: polski Seria: ŚWIAT DYSKU - WIELKA KOLEKCJA Format: 123x194 Oprawa: Twarda Autor: Pratchett Terry Data premiery: 2022-03-30 Format książki: Twarda oprawa Tytuł: Czarodzicielstwo. TOM 12 Narodził się Czarodziciel - czarownik tak potężny, że w porównaniu z jego mocą wszelka magia jest tylko dziecinną zabawką. Samo jego istnienie doprowadza Świat Dysku, który oczywiście jest płaski i płynie w przestrzeni na grzbiecie gigantycznego żółwia, na krawędź totalnej wojny taumaturgicznej. ... Ziarenka wiary. Pierwszy katechizm dla maluszków Pellissier Caroline, Aladjidi Virginie Wydawca: Jedność Język: polski Format: Oprawa: Twarda Data premiery: 2022-07-29 Format książki: Twarda oprawa Tytuł: Ziarenka wiary. Pierwszy katechizm dla maluszków Oto piękna, kolorowa książka, która pomaga dzieciom poznać Pana Boga – naszego Tatusia. 128 stron, a każda z nich jak małe ziarenko wiary, które podlewane troską rodziców z pewnością wyda wspaniałe owoce szczęśliwego życia. Cytaty biblijne, modlitwy i piękne myśli czekają na małych chrześcijan ... Bogowie, honor, Ankh-Morpork. TOM 17 Pratchett Terry Wydawca: Prószyński Media Język: polski Seria: ŚWIAT DYSKU - WIELKA KOLEKCJA Format: 123x194 Oprawa: Twarda Autor: Pratchett Terry Data premiery: 2022-06-08 Format książki: Twarda oprawa Tytuł: Bogowie, honor, Ankh-Morpork. TOM 17 Coś nowego pojawiło się między starożytnymi miastami Ankh-Morpork i Al-Khali. Dosłownie. To wyspa, wynurzająca się z dna Okrągłego Morza Dysku. Ponieważ jest niezamieszkana i oba miasta roszczą sobie do niej prawa, komendant Vimes ze swymi wiernymi strażnikami staje wobec zbrodni tak wielkiej, ż... Sprawdź kategorie w sklepie: Sztuka starożytnej Grecji i Rzymu – kanon piękna, od ponad 3 tysięcy lat pozostający inspiracją i wzorcem estetyki dla kolejnych pokoleń. Starożytna Grecja – kolebka kultury europejskiej oraz czerpiący z jej tradycji Starożytny Rzym, pozostawiły po sobie niezwykłe przedmioty, które są obecnie jednymi z najbardziej poszukiwanych obiektów kolekcjonerskich, z uwagi na rangę historyczną, rzadkość i piękno. Rokaj Group – to największa w Polsce oferta unikatowych artefaktów greckich oraz rzymskich o udokumentowanej proweniencji, pochodzących ze starych europejskich kolekcji. Obejrzyj nasze najnowsze propozycje : Wyświetlanie wszystkich wyników: 4 Wyświetlanie wszystkich wyników: 4 Newsletter Wpisz swój adres email, aby otrzymywać informacjeo nowych przedmiotach, ofertach specjalnych,zniżkach oraz zmianach w naszym sklepie Kategoria: Starożytność Data publikacji: Cykuta, żyły podcięte w wannie i jadowite żmije. Jaki był stosunek starożytnych Greków i Rzymian do samobójstwa? Traktowano je jako tchórzostwo, a może wręcz przeciwnie – akt odwagi? Tradycja chrześcijańska stawiała na całkowity zakaz popełniania czynu suicydalnego. Już synod w Arles w 452 roku ogłosił pierwszy zakaz samobójstwa, następne wprowadzały kolejne restrykcje. Podczas synodu w Orleanie w 533 roku Kościół uznał samobójstwo za najgorszą zbrodnię, za którą groził zakaz pochówku osoby dopuszczającej się takiego czynu. Intensyfikacja obostrzeń trwała nadal. Chrześcijaństwo zmieniło mentalność ludzi w kwestii podejścia do odebrania sobie życia. A jak to wyglądało w starożytnej Grecji i Rzymie? Grecy Temat ten pojawiał się wśród społeczności greckiej od dawna. Już Pitagoras uważał, że życiem człowieka sterują bogowie i jakakolwiek ingerencja w ich decyzje to błąd. Inni znani nam greccy filozofowie – jak Platon czy Sokrates – także skłaniali się do potępienia czynu odebrania sobie życia. Ciekawe jednak, że ostatni z nich właśnie samobójstwem zakończył swój żywot, a przejmujący opis jego śmierci znaleźć możemy np. w „Fedonie” Platona. Dlaczego podjął tak dramatyczną decyzję? Choć uważał, że samobójstwo jest złe i może pociągnąć za sobą gniew bogów, to jednak ważniejsza była cnota i zachowanie honoru. Gdy nie można było dojść do wewnętrznej harmonii albo naraziliśmy się na brak szacunku innych ludzi – samobójstwo było wręcz wymagane. David Śmierć Sokratesa Podobnie uważał Platon. Skoro życie ludzkie traci sens np. podczas ciężkiej choroby, to uzasadnione wydaje się zakończenie go. Arystoteles z kolei był nieprzejednany w swym negatywnym spojrzeniu na kwestię samobójstwa. Sądził, że jest to zachowanie tchórzliwe i psujące gospodarcze prawa państwa co do obywatela. Stoicy szybko wykorzystali ideał umierania z klasą. Wzorem stała się samobójcza śmierć Sokratesa – wyglądająca jak idealnie wyreżyserowany spektakl, pełen symboliki, mistyki, piękna oraz majestatyczności. Zobacz również:Wyuzdana uwodzicielka, psychopatka czy wytwór wyobraźni? Co tak naprawdę wiemy o życiu Kleopatry?Krwiożercze piękności – w poszukiwaniu starożytnego przodka DrakuliPanowanie Justyniana I Wielkiego. Złoty wiek Bizancjum? Rzymianie Samobójstwo w Cesarstwie Rzymskim było zjawiskiem dość powszechnym. Według Rzymian odebranie sobie życia miało uratować od splamienia honoru, a także pomóc w uniknięciu nadchodzącej porażki. Umotywowanie samobójstwa było ważne, gdyż targnięcie się na swoje życie tylko z pobudek prywatnych było uważane za karygodne. Mniej więcej od I w. przez kolejne dwa wieki skala samobójstw w starożytnym Rzymie osiągnęła apogeum. Samobójstwa popełniali znani filozofowie, cesarze, politycy, nawet członkowie ich rodzin. Po klęsce pod Bedriacum cesarz Marek Salwiusz Oton (32 – 69 przebił się nożem, tak samo jak większość jego żołnierzy (przegrana bitwa, szczególnie ważna, popychała do odebrania sobie życia i była swoistym zakończeniem kariery wojskowej). Identycznie zrobił Katon Młodszy Utyceński (95 – 46 po bitwie pod Tapsus, Marek Antoniusz (83 – 30 po bitwie morskiej pod Akcjum albo Marek Juniusz Brutus (85/78 – 42 po przegranej bitwie pod Filippi. Samobójstwo popełniła także żona Brutusa – Porcja. Inne kobiety targające się na swe życie to np. Kleopatra (69 – 30 albo słynna legendarna postać – Lukrecja (żona Lucjusza Tarkwiniusza Kollatyna), która kończy swe życie, ponieważ została zgwałcona. To ona inspirowała malarzy takich jak: Tycjan, Rembrandt czy Botticelli i występowała jako wzór wierności. Samobójstwo Katona Formą honorowego zakończenia życia, były też tak zwane samobójstwa wymuszone. Na rozkaz Nerona (37 – 68 swe życie zakończył Petroniusz (27 – 66 a także Lucjusz Anneusz Seneka (4 – 65 Ciekawe, że Neron zakończył swe życie wbijając sobie sztylet w gardło. Samobójstwa były rozpowszechnione głównie wśród osób wysoko urodzonych. Interesujące, że osoba chcąca targnąć się na swoje życie mogła otrzymać truciznę od przedstawicieli prawa. Inaczej jednak było w sytuacji niewolników. Gdy osoba niewolna chciała popełnić samobójstwo uważane było to za stratę finansową, a właściciel mógł zwrócić niewolnika (żywego po nieudanej próbie samobójczej, bądź martwego) poprzedniemu właścicielowi, gdy nie minęło więcej niż pół roku. Z kolei samobójstwo popełnione przez żołnierza było uznawane jak dezercja. Sposoby Sposobów zakończenia życia było wiele, choć najbardziej popularnymi wydają się być: wypicie trucizny (tzw. cykuta – szalej jadowity i szczwół plamisty), podcięcie żył (zazwyczaj wraz z kąpielą w ciepłej wodzie, która pobudzała krążenie), bądź przebicie się sztyletem/mieczem. Wspomniana żona Brutusa – Porcja miała połknąć rozżarzone węgle, a Kleopatra dać się ukąsić jadowitemu wężowi. Domínguez Sánchez Samobójstwo Seneki Choć nie istniały spisane zasady odbierania sobie życia, to i tak w większości wydarzenie było wręcz reżyserowane. Taka osoba informowała najbliższych o swym zamierzeniu, a nawet organizowała huczną ucztę w której brała udział. Podczas zabawy i picia wina uczestnicy biesiady dyskutowali nad kwestią życia z przyszłym samobójcą. Starożytność przedstawiała całkowitą pospolitość życia ludzkiego, czyniąc ze śmierci element dnia codziennego. Masowe morderstwa w Cesarstwie Rzymskim ku uciesze publiki były normą, z kolei teatralne samobójstwa były ich przeciwnością – czymś dostojnym, objętym rytuałem i nacechowanym pięknym zakończeniem życia. Bibliografia: Alvarez Al., Bóg Bestia. Studium samobójstwa, przekł. Sommer Ł., Warszawa 2007. Kempys J, Samobójstwo u starożytnych Rzymian na podstawie pism moralnych Lucjusza Anneusza Seneki, Kraków 1997. Mała encyklopedia kultury antycznej, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1983. Marx J., Idea samobójstwa w filozofii od antyku do współczesności, Warszawa 2003. Samobójstwo. Antologia tekstów filozoficznych, oprac. Sahaj T., Toruń 2008. Suchanek – Michalska M., Fenomen samobójstwa. Długa historia krótko opisana, Mikołów 2011. Śledzianowski J, Samobójstwo w dziejach i cywilizacji śmierci, Kielce 2017 Zobacz również Starożytność Top 5 wpływowych kobiet starożytnego Egiptu strong>Jeśli myśleliście, że to Kleopatra była najbardziej upartą i wpływową kobietą starożytnego Egiptu, to jesteście w błędzie! Choć jest ona najbardziej znaną, to ziemia egipska... 10 października 2019 | Autorzy: Anna Jankowiak Spędzanie płodów było w starożytnych Rzymie i Grecji zjawiskiem powszechnym, choć w niektórych przypadkach karanym. I choć przyczyny decyzji o aborcji były podobne do dzisiejszych, zupełnie inne były powody jej penalizacji. Nie mówiono bowiem o "ochronie życia nienarodzonego", lecz o ochronie godności i decyzyjności mężczyzny, który to życie "powołał" na świat. Różnica między płodem męskim, a żeńskim Zarówno w starożytnej Grecji, jak i w starożytnym Rzymie zadawano sobie pytanie, w którym momencie ciąży płód nabywa duszę. Jednym z najpopularniejszych stał się pogląd Arystotelesa, który określał sprawę jasno: męski płód zyskuje ją w czterdziestym dniu od zapłodnienia, damski – w osiemdziesiątym (bo narodziny dziewczynki były, jego zdaniem, "odchyleniem od normy"). Oznaczało to, że przed upływem terminu wejścia duszy w ciało rozwijającego się płodu usunięcie ciąży rozumiane było raczej jako antykoncepcja. Jak wyglądał jednak stan prawny po tym, kiedy dusza, zdaniem starożytnych, już zagnieździła się w ciele? Starożytny Rzym Choć tekstów literackich na temat niechcianej ciąży powstało w tamtym miejscu i czasie sporo, niewiele zachowało się tych, które obrazowałyby faktyczny stan prawny. "Jeżeli zostanie dowiedzione, że kobieta zadała ból swoim wnętrznościom, aby poronić, namiestnik prowincji ześle ją na wygnanie" – pisał jednak Ulpian, a jego słowa potwierdzał Marcjan, jako powód wygnania podając, że "niegodne byłoby puszczenie jej płazem, że oszukała męża w sprawie dzieci". Nawet jeśli między stosunkiem seksualnym, a wieścią o ciąży małżeństwo się rozpadło, a zdruzgotana nowymi okolicznościami kobieta usuwała ciążę, "aby nie urodzić syna swojemu znienawidzonemu mężowi", nic się w tej kwestii nie zmieniało. Mimo rozstania wciąż ponosiła karę okresowego wygnania. W powoływaniu dzieci na świat nie chodziło nikomu bowiem ani o płód, ani o kobietę, lecz wyłącznie o pana domu, który miał, zdaniem ówczesnych, jedyne prawo do decydowania o własnej rodzinie. Zadaniem kobiety było rodzić dzieci – zadaniem mężczyzny decydowanie o tym, czy narodzone dziecko spełnia jego wymagania. Jeżeli więc mężczyzny u boku ciężarnej nie było – nie weszła w związek małżeński albo była prostytutką – albo jeśli ów mężczyzna sam zalecał aborcję, kobiecie kara nie groziła. Najważniejszą kwestią było to, żeby to do niego należała decyzja. Klątwą w płód Choć kara wygnania brzmi jak przepis na traumę, której chciałoby się raczej uniknąć, rodziny w starożytności nie były bynajmniej wielodzietne. Rządzący niepokoili się niską dzietnością wyższych warstw społecznych, a cesarz Oktawian August w 18 r. i 9 r. wprowadził specjalne ustawy zakazujące cudzołóstwa oraz "popierające narodziny". Kobiety, które nie chciały ani rodzić, ani zostać wygnane, decydowały się więc często na antykoncepcję ziołowo-roślinną, która ze względu na poziom ówczesnej wiedzy zielarskiej okazywała się wysoce skuteczna. Jeśli jednak antykoncepcja zawiodła, kobiety zgłaszały się po pomoc do osób z zewnątrz. Pomocnikom też groziła kara, choć tylko w dwóch przypadkach. Jeśli zabieg był celowy, na życzenie kobiety i za ewentualną zgodą męża, karę ponosili ci, którzy aborcji dokonali niezgodnie ze sztuką. Niektórzy mogli obawiać się zatem ich wykonywania, zwłaszcza że czasem płód spędzało się nie za pomocą zabiegu mechanicznego czy wyciągu roślinnego (np. z korzenia kwitnącej na biało dzikiej marchwi), lecz za pomocą klątwy. Na karę narażeni byli również ci, którzy poronienie wywołali przez przypadek lub nieudolność ("bez premedytacji doprowadzili do tragicznego skutku"). Medyków, zielarzy i położne stanu niższego zsyłało się za to do kopalni, tym ze stanu wyższego konfiskowało się majątek, po czym wydalało się ich z miasta. Starożytna Grecja Tymczasem starożytne Greczynki miały raczej wygodny dostęp do pewnych form terminacji ciąży, za które – najprawdopodobniej – nie groziły im większe konsekwencje. Istnieją podejrzenia, że aborcja była przestępstwem tylko w sytuacji, jeśli dokonywała jej wdowa. Powodem tych podejrzeń są przypisywane poecie Lizjaszowi zapiski, z których wynika, iż "było to przestępstwo w Atenach przeciwko mężowi, jeśli jego żona była w ciąży, gdy umarł, ponieważ jego nienarodzone dziecko mogło domagać się majątku". Sytuacja jest więc w pewnym sensie podobna do tej rzymskiej – to dobro mężczyzny (i jego majątku) stało na piedestale, nie przyszły los samotnej matki. W innych przypadkach aborcja jednak była powszechna i przynajmniej do IV wieku naszej ery legalna. Jeśli ciężarnej nie udało się jej wywołać zalecanym przez lekarzy intensywnym skakaniem, noszeniem ciężarów, piciem kwaśnego wina czy "wstrzykiwaniem oleju", jeśli nie udało się jej nawet przy pomocy rozmaitych dopochwowych czopków albo środków poronnych (np. podpuszczki zajęczej czy wydzielina gruczołów bobra), zwracała się do położnych, które dokonywały aborcji mechanicznej. Uwiedzenie cudzego małżonka Nie oznacza to, że terminacja ciąży była w pełni przez wszystkich akceptowana. Opinie na jej temat były już wówczas podzielone – Platon uznawał ją za jeden ze środków kontroli przyrostu populacji idealnej polis, Hipokrates uznawał, że jest niedopuszczalna – ale kobiety bały się jej mimo wszystko znacznie mniej niż oskarżenia o uwiedzenie lub uprawianie przedmałżeńskiego seksu. Uwiedzenie cudzego małżonka karano znacznie nawet surowiej niż gwałt, bo oznaczało zdobycie nie tylko ciała, ale również duszy drugiej osoby. Przedmałżeński seks również kazano dotkliwie: pozbawiano "zhańbioną" kobietę prawa do noszenia ozdób, wchodzenia do świątyni, zamążpójścia i w ogóle funkcjonowania w rodzinie. Ojciec właśnie za cudzołóstwo, nie za aborcję mógł córkę z rodziny wykluczyć, a w skrajnych przypadkach sprzedać. Prawa kobiet zarówno w wielkim imperium, jak i w kolebce demokracji zależały niemal wyłącznie od woli mężczyzn. Pozornie wiele się od tego czasu zmieniło. Tymczasem wśród 119 posłów, którzy złożyli do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o zbadanie zgodności z Konstytucją legalności aborcji embriopatologicznej było zaledwie 18 kobiet. Wśród 15 sędziów TK, którzy uznali jej niekonstytucyjność, znajdowały się dwie.

starożytna grecja i rzym